Kolega zadaje pytania CZY - na które jeśli odpowiadający chciałby rzetelnie i zgodnie z logiką odpowiedzieć (TAK/NIE), to ma problemy ze zrozumieniem pytań. Proszę mi wyjaśnić, jak mam interpretować sformułowanie w pytaniu
programu "czysto" symulacyjnego
. Skoro wg Kolegi jest "czysto" symulacyjny , to co będzie oznaczał tremin nieczysto symulacyjny. Poza tym po słowie program jest znak zapytania (domyśłam się, że może chodzić o wątpliwość, że komputerowa gra symulacyjna nie musi być programem (tu powstaje moja kolejna wątpliowść - co Kolega rozumie pod pojęciem program?).
Zadał Kolega pytanie: Czy mógłbym również prosić o podanie prostych przykładów: gry, symulacji, gry symulacyjnej?
ODPOWIEDŹ:
Tak mógłbym. Przykłady gier: Go, Ringo, Szachy, Warcaby, "le Her", "Morra", gra w odgadywanie monet etc.
Nieskomplikowany praktyczny przykład (opisowy): Sytuacja, która wydarzyła się w 1943 r. Generał Keeney, dowódca alianckich sił powietrznych na Pacyfiku, stał przed następującym problemem. Japończycy mieli właśnie wysłać posiłki do Nowej Gwinei ze swej bazy na Nowej Brytanii. Zadaniem Keeneya było zniszczenie konwoju z posiłkami. Japończycy mieli do wyboru dwie drogi: północną i południową. Opływając Nową Brytanię od północy, mogli spodziewać się deszczu i złej widoczności utrudniającej przeciwnikowi rekonesans. Na drodze południowej panowała zwykle piękna pogoda. Przepłynięcie każdej z dróg zajmowało trzy doby. Problem Keeneya sprowadzał się do decyzji, gdzie wysłać większość samolotów zwiadowczych w poszukiwaniu japońskiego konwoju. Japończycy chcieli, by statki konwoju były jak najkrócej narażone na bombardowanie przez samoloty nieprzyjaciela, tymczasem Keneney chiał oczywiście, by czas bombardowania był jak najdłuższy.
Można oczekiwać jednego z czterech wariantów rozwoju sytuacji. W pierwszym przypadku, gdyby Kenney skoncentrował swe samoloty na drogę północną i tę drogę wybrałby japoński konwój, wtedy po jednym dniu samoloty aliantów odkryłyby konwój, który w konsekwencji byłby narażony na bombardowanie przez następne dwa dni. Z kolei gdyby samoloty aliantów poszukujące wroga skoncentrowały sie na drodze północnej, a konwój wybrałby drogę południową, wówczas na skutek dobrej widoczności konwój japoński zostałby odkryty i łączny czas bombardowania wynosiłby również dwa dni. Gdyby samoloty skoncentrowano na drodze południowej, a konwój popłynął drogą północną, wtedy Japończycy byliby odkryci po dwóch dniach i na bombardowanie zostałby jeden dzień. Wreszcie gdyby przy ładnej pogodzie i Japończycy, i alianci wybrali drogę południową, wówczas bobardowanie konwoju trwałoby trzy dni.
W wyborze metody postępowania obie strony były realistami - założyły, że przeciwnik zachowa się tak, by przysporzyć drugiej stronie jak najwięcej strat. W wyniku analizy alianci, spodziewając się najmniej sprzyjającego działania przeciwnika, przyjęli, że najdłuższy czas bombardowania przeciwnika daje droga północna. Również Japończycy stwierdzili, że najkrócej narażeni będą na bombardowanie, płynąc drogą północną. I tak też się stało (co znamy z historii).
Podany przykład przedstawia rozumowanie typowe dla teorii gier. Do tego jest ciekawy aparat pojęciowy, logiczny, matematyczny etc.
Można to policzyć, oszacować, zoptymalizować, określić punkty równowagi... No i kilka lat studiowania.
SYMULACJA
Przez symulację (modelowanie) rozumiem reprezentację badanego systemu przez inny, podobny do niego ze względu na właściwości objęte badaniem. Nie wchodząc tu w całą złożoność problematyki modelowania i modeli, zaznaczę jedynie, że model zazwyczaj jest najczęściej albo prostszy od oryginału, albo też daje się lepiej (łatwiej) od niego obserwować i/lub sterować.
Proszę zapoznać się z minimum literatury na temat gier (na przykład):
a) John von Neumann and Oscar Mogenrstern, Theory of games and Economic Behavior, Princeton University Press, 1944
b) Shubik M., Game theory in the Social Sciences, MIT Press 1984
c) Kozielecki J., Konflikt, teoria gier i psychologia, PWN, Warszawa 1970
d) Specht R. D., War Games, P-1041, „The RAND Corporation" 1957
e) i wielu, wielu innych znakomitych autorów: Shepley, Vajdas, Williams, Watson, Whiter, Shapiro, Baldwin, Bellman, Blackett, Berkowitz, Churhman, Kuhn, Dresher, Dantzing, Luce, ...
KOLEGO STASIU - BEZ ODROBIENIA LEKCJI BĘDZIE TAK, JAKBY CHIRURG OPEROWAŁ BEZ ZNAJOMOŚCI ANATOMII, ANESTEZJOLOGII etc. :-)