Osobowościowe predyspozycje do zagłębiania sie w gry.
![Post Post](./styles/prosilver/imageset/icon_post_target.gif)
Witam Miłe Grono,
W swojej pracy magisterskiej z zakresu psychologii mediów zastanawiam się czy jest jakaś specyficzna konstelacja potrzeb człowieka, która sprzyja przeniesieniu się w świat gier komputerowych. Przeniesienie w tym wypadku rozumiane jest jako zdolność do wyjścia poza realny czas, miejsce, sprawy codzienne, oraz zdolność do wejścia w przestrzeń gry, doświadczania innej rzeczywistości, intensywność przeżyć.
Człowiek, niezależnie od czasów, jakie mu towarzyszą, zawsze odznaczał się naturalną potrzebą opuszczania codzienności na rzecz innego, trans-realnego świata. Już jako dzieci potrzebę tę zaspokajamy poprzez zabawę, która pozwala w sposób symboliczny pokonać ograniczenia świata rzeczywistego. Dorośli, zagłębiając się w różnego rodzaju wytwory kulturowe, film, gry komputerowe, również realizują pierwotną potrzebę oderwania się od rzeczywistości; mnie interesuje odpowiedź na pytanie, czy są jakieś specyficzne zespoły potrzeb ludzkich, które sprzyjają częstotliwości takich symbolicznych podroży oraz głębokości jej doświadczania?
Praca moja ma, póki co, charakter jedynie eksploracyjny, gdyż nie znalazłam żadnych teorii, które pomogłyby mi w naszkicowaniu hipotez do tematu. Dlatego zwracam się do Kolegów, Koleżanek, być może ktoś chciałby podzielić się swoimi przemyśleniami, bądź też posiada jakieś materiały pomocne, ciekawa literatura też mile widziana.
Będę wdzięczna za każde spostrzeżenie :-)
Z poważaniem
Katarzyna Ziółkowska
W swojej pracy magisterskiej z zakresu psychologii mediów zastanawiam się czy jest jakaś specyficzna konstelacja potrzeb człowieka, która sprzyja przeniesieniu się w świat gier komputerowych. Przeniesienie w tym wypadku rozumiane jest jako zdolność do wyjścia poza realny czas, miejsce, sprawy codzienne, oraz zdolność do wejścia w przestrzeń gry, doświadczania innej rzeczywistości, intensywność przeżyć.
Człowiek, niezależnie od czasów, jakie mu towarzyszą, zawsze odznaczał się naturalną potrzebą opuszczania codzienności na rzecz innego, trans-realnego świata. Już jako dzieci potrzebę tę zaspokajamy poprzez zabawę, która pozwala w sposób symboliczny pokonać ograniczenia świata rzeczywistego. Dorośli, zagłębiając się w różnego rodzaju wytwory kulturowe, film, gry komputerowe, również realizują pierwotną potrzebę oderwania się od rzeczywistości; mnie interesuje odpowiedź na pytanie, czy są jakieś specyficzne zespoły potrzeb ludzkich, które sprzyjają częstotliwości takich symbolicznych podroży oraz głębokości jej doświadczania?
Praca moja ma, póki co, charakter jedynie eksploracyjny, gdyż nie znalazłam żadnych teorii, które pomogłyby mi w naszkicowaniu hipotez do tematu. Dlatego zwracam się do Kolegów, Koleżanek, być może ktoś chciałby podzielić się swoimi przemyśleniami, bądź też posiada jakieś materiały pomocne, ciekawa literatura też mile widziana.
Będę wdzięczna za każde spostrzeżenie :-)
Z poważaniem
Katarzyna Ziółkowska